Het middelpunt van het universum

Het middelpunt van het universum

Vorig weekend was ik met drie vrienden in Rome. We zien elkaar te weinig de laatste jaren en zijn een beetje uit elkaar gegroeid. De weg naar het weekendje toe liep niet heel soepel en drie dagen op elkaars lip zitten had zo zijn uitdagende momenten, maar uiteindelijk heb ik een heerlijk weekend gehad.

Nu was het een prachtig weekend. Prima weer, Rome is een leuke en veilige stad en we hebben veel gezien. Maar in een restaurantje op zaterdagavond hadden we een belangrijk gesprek waardoor veel uit is gesproken. De gory details zal ik niet delen, al is het omdat het niet aan mij is om over andere te praten op een medium wat van mij is. Wat ik wel wil delen is de toelichting die ik gaf over hoe ik naar de wereld kijk. Want daaruit kwamen wat misverstanden boven die ik wilde toelichten.

Waarom wil ik dit delen? Niet om mezelf vrij te pleiten of op mijn borst te slaan. De reden waarom ik het wil delen is omdat het inzicht mij heel erg gelukkig maakt en ik dat geluk en inzicht dus wil delen.

Ik begon dus met de volgende zin; “Vanuit mijn standpunt ben ik het middelpunt van het universum”. Wat ik er niet direct bij zei, maar wel gedaan heb in het verleden is de toevoeging “dat geldt voor iedereen”. Of de grappige variant; “Je bent absoluut uniek, net als de rest.”

Even later kwam het eten, maar niet voor mij. Na een tijdje kwam er nog geen eten en twee vrienden begonnen zich daar enorm over op te winden. Ze riepen de ober ter verantwoording en onze eerste ober liet zijn gezicht niet meer zien, dus kwam er een ander. Die ging in de weer, maar het eten van de andere was allang op toen er alsnog een verkeerd gerecht gebracht werd. Dat maakte twee vrienden nog meer verontwaardigd en ik gaf aan het niet belangrijk te vinden en at gewoon op wat mij voorgeschoteld werd. Het was een mooie tegenstelling omdat ze in de discussie vooraf vooral deelde wat ik aan ergernis bij ze opwekte. De discussie over wat ze op bepaalde momenten voor mij voelde stond los om voor mij als vriend op te komen.

“Hoe kun je jezelf nu zo wegcijferen terwijl je zelf vindt het middelpunt van het universum te zijn?”. Een goede vraag, maar een duidelijk antwoord kan ik pas geven als ik je wat meer vertel over de verdere gedachten achter mijn eerdere uitspraak.

Kort door de bocht zit het universum eenvoudig in elkaar. Na de big bang -die overal tegelijk plaatsvond, niet op een specifieke plek- zo’n 13,7 miljard jaar geleden ontstond er uit het hete plasma hele simpele materie; waterstof. Waarom waterstof? Omdat het de meest eenvoudige atoom is. Het bestaat uit een electron en een proton. Een atoom in zichzelf is een complex iets wat ook weer uit quarks en gluonen bestaat, maar blijkbaar als heet plasma afkoelt vervalt het naar dit eenvoudige atoom.

Waar komen alle andere atomen dan vandaan die op aarde gevonden worden? Van de sterren. Waterstof bevat een beetje massa en de zwaartekracht -één van de fundamentele natuurkrachten- zorgt ervoor dat die massa elkaar aan trekt. Doordat steeds meer waterstof dicht op elkaar terecht komt ontstaat er steeds meer druk en temperatuur. Genoeg waterstof bij elkaar geklonterd brengt uiteindelijk een proces op gang; kernfusie. Vier waterstof atomen smelten samen tot één helium atoom. Een kilo fuserende waterstof leidt tot 993 gram helium. Die zeven gram wordt als energie uitgestraald. Een beetje verdwijnende massa leidt tot heul veul energie waaronder licht. Zo’n fabriek van energie noemen we ook wel een ster. Onze zon is zo’n ster.

De processen in een ster zorgen ervoor dat er steeds zwaardere kernfusie plaatsvindt. Een beetje ster produceert koolstof en ijzer. Als er in een zware ster teveel massa op een te kleine inhoud komt exploreert deze en wordt daarna heel veel kleiner… en compacter. Een voorbeeld van zo’n explosie is een supernova. Met deze explosie worden er dus enorme hoeveelheden zware atomen de ruimte in geslingerd. Goud is bijvoorbeeld een atoom wat verspreidt wordt na een supernova. Na zo’n explosie blijft er een neutronenster over of ontstaat er een zwart gat. De zwaartekracht wordt zo sterk dat zelfs het licht weer terugvalt en je dus een zwart gat waarneemt. Onze ster -ehh zon- is een zogenaamde derde generatie ster. Het is “vervuild” met atomen van andere sterren en krijgt daarmee andere eigenschappen en zorgt er dus voor dat een variatie aan sterren mogelijk zijn. Omdat sterren elkaar ook weer aantrekken ontstaan er melkweg stelsels en die van ons bevat tussen de 200 en 400 miljard sterren. Met de Hubble telescoop hebben we gezien dat het universum tjokvol zit met andere sterrenstelsels zoals de onze.

Dat puin van ontplofte sterren zorgt voor de vorming van andere klompen materie die niet zwaar genoeg zijn om zelf tot een ster uit te groeien en sommige van die klompen vormen planeten zoals die van de aarde. Planeten hebben de neiging gevangen te worden door grotere massa zoals een zon waardoor planeten om zonnen heen cirkelen.

Door een andere fundamentele natuurkracht -elektromagnetische kracht- kunnen atomen zich aan elkaar binden tot moleculen. Koolstof -Atoom symbool C- is zo’n molecuul en heeft de eigenschap zich aan heel veel andere atomen te binden. Koolstof is essentieel voor ons bestaan.

Atomen lijken een beetje op puzzelstukjes. Het model wat je vorige eeuw leerde op school met een atoomkern op basis van bolletjes en elektronen die daaromheen cirkelen klopt niet. Atomen zitten heel anders in elkaar en materie bestaat niet uit bolletjes, maar uit een samenstelling van krachtvelden die zich zowel als een veld als een bolletje kunnen voordoen. Op atomaire schaal wordt alles anders en dat is in feite waar kwantumfysica over gaat. Maar waar het op neer komt is dat een atoom zich verbindt aan een ander atoom als het “past”. En koolstof atomen hebben zeg maar de juiste vorm om aan veel dingen te passen. Koolstof atomen zullen in de basis dus in veel complexe moleculen voorkomen. Maar belangrijk hierin is: Atomen ontstaan en verdwijnen niet zomaar, maar atomen kunnen zich wel aan andere atomen binden zonder er verschillende moleculen ontstaan.

De aarde is dus gevormd uit sterrenstof, wat betekent dat wij vrij letterlijk ook uit sterrenstof bestaan.

Het universum heeft dus een aantal aspecten die constant en voorspelbaar zijn.

Maar hoe is het leven op aarde dan ontstaan? Hoe kan er uit een “dom” voorspelbaar universum leven zijn ontstaan? Uiteraard heb ik daar geen sluitend antwoord op maar het heeft te maken met evolutie. Ofwel het samenkomen van laagjes op laagjes. Atomen vormen moleculen op basis van “aanrakingen”, maar hoe en wanneer de overstap gemaakt is van “dood” naar “levend” blijft vooralsnog duister. Toch zijn er op basis van evolutie wel wat waarnemingen gemaakt die zinvol zijn. Zo was het eerste leven op zoek naar energie om zichzelf in stand te kunnen houden. Leven wat daar goed in is blijft bestaan, leven wat daar minder goed in is of minder goed in de omgeving past, overleeft niet. Door combinaties en variaties ontstaat er steeds een betere samenstelling die beter past in diens omgeving dan wat er was. Evolutie in een notendop. In het begin waren er alleen maar homogeen leven wat zichzelf kon kopiëren, maar later kwam de evolutionaire boost met de komst van “mannelijk” en “vrouwelijk”. Door twee verschillende systemen te laten variëren ontstonden er sneller mutaties die goed of fout uit kunnen pakken. Als er twee soortgelijke soorten ontstaan en de ene versie houdt heel veel van sex, terwijl de andere versie daar niet zo mee bezig is, dan is het logisch dat de eerste groep een grote kans op overleving heeft. Natuurlijk selectie: Dat wat het best toegerust is in diens omgeving zal waarschijnlijk overleven.

De hang naar energie staat hierin centraal. Het vinden van energie om te kunnen bestaan is heel belangrijk en een drijfveer voor veel evolutie. Het zit ingebakken bij ons. Ondanks dat individueel leven zeer lastig te voorspellen is, zit er wel erg veel logica in ons handelen.

Als je voedsel produceert zullen mensen dit afnemen, zeker in een omgeving waarin voedsel schaars is. Maar dit kun je veel breder trekken; als je iets hebt wat mensen iets brengt, dan zullen ze het omarmen. Hoe makkelijker of hoe prettiger of hoe profijtelijker het is, hoe beter dat gaat. Dat dit snel zeer complex wordt staat daar los van.

Om het stukje wetenschap en de evolutie in het universum af te ronden, sla ik het even plat naar één vraag: Wat is wetenschap? Het Nederlandse woord vind ik dichterbij de kern liggen dat het Engelse science. Weten-schap. De praktijk van het weten. Het is jezelf een vraag stellen en door middel van goede experimenten onderbouwen dan wel ontkrachten. Wiskunde is een niet noodzakelijk onderdeel van wetenschap. Je kunt wetenschap ook bedrijven zonder universiteit gevolgd te hebben. Onderbouw het antwoord op de waarom vraag met experimenten die moeilijk te weerleggen zijn. Dat kan wel heel snel extreem complex worden. Dit filmpje van Richard Feynman ( https://www.youtube.com/watch?v=36GT2zI8lVA ) heb ik tientallen keren bekeken. Het bied mij een inzicht dat ik daarvoor nog niet had. Dat het universum aan de ene kant bijna oneindig complex is en dat de waarom vraag altijd zijn beperkingen zal houden. Aan de andere kant zijn delen in die complexiteit wel waar te nemen en te vangen in experimenten.

Het heeft me de laatste jaren sterk gevormd. Zo geloof ik niet in helderziendheid, telekinese, wonderen, goden, en zo verder als er geen experiment gedaan kan worden wat de werking ervan aantoont. Dit is wat het is; een universum dat zich gedraagt zoals het doet en waar niets anders is dan dat. We worden geboren, leven, en gaan dood. Er bestaat geen geest los van ons lichaam of reïncarnatie waarin mijn “ziel” bewaard blijft. Mijn lichaam is een tijdelijk venster naar het universum en hoewel het voor mij vol van betekenis is, is het voor een ander onbeduidend, afhankelijk hoe ver weg diegene staat.

Er is dus geen rechtvaardigheid anders dan de wetten, regels en cultuur die wij onszelf opleggen.. Of die je wordt opgelegd.

Waarom vertoon je bepaald gedrag? Waarom maakt iets je boos, blij, gelukkig of verdrietig? Al je acties en gevoelens zijn geen toeval of willekeur. De complexiteit kan dat soms zo over doen komen, maar ook hier is het uiteindelijk te herleiden tot hoe het universum werkt. Fysiek gezien ben je alleen en zul je altijd blijven. Er is maar één iemand die je het best kent en dat ben je zelf. Hoe close je ook bent met familie, partners of kinderen, je bent uiteindelijk ultiem gezien ook alleen. Al je keuzes en acties komen daaruit voort. Door wat je hebt meegemaakt, door wat je geloofd, en zo voort. Heel koud gezegd doe je alles voor jezelf. Dit betekent niet dat je per se hedonistisch of egoïstisch bent. Je kunt gedragingen ook doen omdat je je anders schuldig voelt, of dat je zo bent opgevoed, of omdat een ander rolmodel hetzelfde zou doen. Het liefst gedraag je jezelf in lijn met hoe je (nu) bent.

Op microniveau is het gedrag van één persoon niet goed te voorspellen, maar op een wat meer statistisch niveau kan de voorspelbaarheid wel enorm groeien.

Als je in een warme stad op een drukke plek ijs aanbiedt is de kans groot dat mensen ijsjes bij je zullen kopen. In de winter in Reykjavik is die kans een stuk kleiner. Is jouw ijswinkeltje onopvallend of niet schoon? Dan heeft dat een relatie met de hoeveelheid ijsjes die je verkoopt. Heb je reviews op TripAdvisor of Google? Ook dat heeft invloed.

Is het vooraf goed te voorspellen of twee mensen een goed huwelijk zullen hebben? Nee. Wat zijn de ingrediënten voor een goed huwelijk? Waarschijnlijk iets met communicatie, aantrekkingskracht, cultuur. Alleen is een huwelijk zo complex dat je er wel leuke artikelen over kan lezen, maar dat het de werkelijkheid geen recht aandoet. Het weer voor morgen voorspellen gaat meestal redelijk. Het weer nauwkeurig over drie maanden voorspellen is volstrekt onmogelijk. Het lijkt erop dat wij als mensen heel slecht kunnen voorspellen wat we echt weten en waar we geen clue hebben. Opinie en filosofie zijn leuk, maar hebben qua voorspelbare waarde veel minder kracht dan wetenschap. Alleen is wetenschap zeer beperkt in wat je wel en niet goed kunt voorspellen. Het gaat al snel mis in het onderscheid tussen correlatie tussen twee zaken en oorzaak en gevolg tussen twee zaken.

Niettemin zit het universum zo in elkaar dat exact dezelfde input leidt tot exact dezelfde output. In theorie is het voorspelbaar welk antwoord je krijgt op een bepaalde vraag aan een bepaald iemand in een bepaalde context. In de praktijk niet. De realiteit is extreem complex, maar niettemin zijn er geen magische bruggetjes. Er is geen sturende god. Een goed en gelukkig leven is voor een groot deel gewoon mazzel.

Hoe zit de realiteit in elkaar? Glad you asked.

Iedereen die dit leest is het succesvolle resultaat uit drie miljard jaar delen en samenvoegen van levende cellen. Laat dat bezinken. Dus wat ik zeg is dat jij als levend organisme drie miljard jaar oud bent. Het is echt waar. Ononderbroken hebben de cellen in jouw lichaam zich drie jaar lang gedupliceerd of samengesmolten (zaadcel/eicel). Drie.Miljard.Jaar.

Door wat voordelige evolutionaire mutaties een paar honderdduizend jaar terug hebben wij nu een fors brein. Een brein in staat om te communiceren in taal en deze vast te leggen en door te geven. Dit bijzonder grote voordeel ten opzichte van het overige leven heeft ons de mogelijkheid gegeven een wereld te creëren van kennis die niet genetisch doorgegeven wordt maar gecodificeerd. Eerste in boeken en vertellingen, tegenwoordig via zoekmachines en video’s zoals op YouTube. Als we drie generaties niet konden praten en schrijven en al het eerdere niet opgeslagen hadden zouden we weer terug bij af zijn en alle technologie verliezen. Kijk ook eens om je heen hoe we de wereld om ons geen geschapen hebben. Grote kans dat alles wat je nu om je heen ziet door mensen hadden gecreëerd is. Ja, ook die plant in de kamer en hopelijk begrijp je wat ik bedoel.

Kijk ook eens naar het beeldscherm waarop je dit leest. Dat beeldscherm is het resultaat van kennislaag op kennislaag, van experimenteren, verbeteren, schaven, combineren. Het is feite onderdeel van het geheugen van de mensheid.

Wij creëren dus onze werkelijkheid en vullen die in. Door de eeuwen heen hebben er ook evoluties plaatsgevonden in hoe we de dingen doen. Landsgrenzen bestaan voor mensen. Dieren kennen dat concept niet. Maar ook het concept van geld en bijvoorbeeld een regering is iets wat typisch menselijk is. Wij hebben een systeem van zorg. Als je ziek wordt, gaat een systeem eraan werken om je weer gezond te maken. Maar dat systeem functioneert niet overal en in alle landen. Hoe je denkt, wat je doet en wat je normaal vindt, hangt dus heel erg af van waar je geboren bent en wie bijvoorbeeld je ouders zijn. Overal zijn er systemen. De regering is een systeem, maar school en gezin zijn ook systemen. Al die systemen zijn complex, extreem complex. Maar vaak valt dat niet op. Als je beetje een goede mentaliteit hebt om te werken en ook nog wat gedaan hebt op school is de kans groot dat je in je levensonderhoud kunt voorzien. Er zijn genoeg aanknopingspunten om in al die systemen je weg te vinden. We kunnen met zijn alle tegen de huidige regering zijn, grosso modo gaat het allemaal best goed en functioneert het. Niet als je inzoomt natuurlijk. De porties ellende, disfunctionele gezinnen, haat op sociale media zijn er ook, maar in de basis heb je een redelijke kans een goed leven te hebben. En dat is mazzel hebben. Eén simpele gebeurtenis -bijvoorbeeld uitglijden over de natte bladeren met je fiets- en met je hoofd verkeerd terecht komen kan een einde maken aan die ketting die drie miljard jaar ononderbroken heeft overleefd. En dat laatst stukje in die ketting, dat was jij.

Jouw lichaam is een tijdelijk venster naar dit universum. Dat lichaam geeft jou een gevoel van een ik. Een identiteit, en met één simpele gebeurtenis is die identiteit verdwenen. Hooguit blijf je nog een generatie of twee in herinnering, maar daarna is waarschijnlijk ook dat weg.

Nu geloof ik niet dat het leven een doel heeft, maar dit maakt het leven ook zeker niet zinloos. Het gebeurt gewoon en jij maakt de keuzes hoe je daar mee omgaat. Nu heb ik aantal lessen geleerd en eentje daarvan herhaal ik ook vaak voor mijn kinderen;

“Positieve gedachten leiden tot positieve gevoelens. Negatieve gedachten leiden tot negatieve gevoelens”

Heel simpel, maar ik moet mezelf er regelmatig aan herinneren om het weer toe te passen. Uiteraard kun je deze ketting uitbreiden met positieve handelingen die je ervoor ertussen en erna kunt plakken en het werkt echt zo.

Uiteindelijk wil je zoveel mogelijk geluk ervaren. Ik geloof dat het geluk voornamelijk zit in het ervaren van iets. Vaker wel dan niet zit het geluk niet in het materiële, maar in een ervaring of belevenis die je door maakt. Naast het zijn van het middelpunt van het universum -uiteraard vanuit je eigen perspectief- geloof ik ook dat je uiteindelijk alles voor jezelf doet. Ook dit wordt vaak verkeerd begrepen als ik het vertel. Maar heel simpel: Ultiem gezien kies je niet voor kinderen voor het kind, maar om ergens invulling aan te geven, of in mijn geval: zien wat het product van mijn liefde voor Cindy is. Maar ook een stukje toekomstplanning. Hoe ziet mijn leven eruit als ik zestig ben?

Maar om uit te leggen waarom ik “niet voor mezelf opkwam” in het restaurant toen ik geen eten kreeg komt voort uit een aantal subtiele zaken. Het is een samenstelling van tolerant zijn; iedereen maakt fouten, geen stennis willen schoppen, aardig gevonden willen worden, het teveel gedoe vinden, geen zin in negatieve gedachten. Ik geloof er niet in dat ik mezelf wegcijfer. Want bovenal alles hou ik van mezelf. Dat laatste helpt enorm.

Voordat ik er erg in ben ben ik 50 en 60 is ook helemaal niet zo ver meer. Gezondheid blijft altijd een onzeker iets en ik wil geluk of vrijheid niet te ver uitstellen. Maar druk maken om een ober die mijn bestelling vergeet, dat doe ik niet snel meer.

Dus ja ik ervaar echt dat ik het middelpunt van het universum ben. Nee dat betekent niet dat de rest om mij heen dat ook zo moet zien. Het betekent ook niet dat iedereen mij als het belangrijkste moet zien, juist dat ik weet dat andere vanuit hun oogpunt ook het middelpunt zijn.

Het is een luxe dat veel wat er in mijn leven gebeurd onder eigen regie gebeurd. Ik maak nog de keuzes en ben verantwoordelijk voor het resultaat. Als ik aangereden wordt, dan gebeuren de dingen buiten mijn controle, dat vind ik een angstige gedachte. En besef daarmee dat ik dankbaar ben voor iedere dag dat ik in vrijheid en goede gezondheid mag doorbrengen. Het zijn inzichten die pas met de jaren zijn gekomen.

Er is geen god, we gaan allemaal dood en het universum kent geen rechtvaardigheid. Wees dankbaar voor iedere dag die je krijgt en geniet van alle goede dingen die gebeuren en accepteer de slechte. Dat is mijn filosofie en daar leef ik naar….

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Leon vraagt

Ik hou van mijn kinderen, maar dat gevoel is niet altijd actief. Ook is het soms een dubbel gevoel; je kunt ze wel achter het behang plakken. Heel soms maak je samen iets mee waarmee de bonding versterkt of dat mijn hart zich vult met liefde. Dat laatste gebeurde eergisteravond. Niet groots en episch hoor, maar wel iets wat ik vast willen leggen. Zodat ik later terug kan lezen en denken “O ja!”.

Cindy was al naar bed en ik wilde de nieuwe levels bekijken van beat saber. Beat saber is veruit mijn favoriete spel voor mijn VR set, de Oculus Rift. Ik deed de deur van de computerkamer dicht en liet mij onderdompelen in de muziek en ritme van het spel. Je moet met een Star Wars lichtzwaard blokken op de juiste manier door midden slaan en daaronder zit een vette beat. De nieuwe levels waren extreem pittig en ik kwam niet ver. Ineens hoorde ik achter me Leon zijn stem. “Dat zag er best spastisch uit pappa”. Ik had dus niet gehoord dat hij in de kamer was komen zitten en schrok me dus een hoedje. Ik zette de helm af en we raakte aan de praat. Leon is dertien en zit in het ‘what the fuck’ tijdperk.

Hij zat er relaxed bij zoals pubers dat kunnen en met zijn telefoon in de hand. Toen vroeg hij; “Wat doe je nu eigenlijk voor werk? Of wat doe je als je op je werk komt? Hoe weet je wat je dan moet doen?”

Het zijn de vragen waar ik heel -heel- graag antwoord op geef. Als iemand oprecht vragen stelt is dat enorm uitnodigend. Juist omdat er niet echt iets achter zat anders dan zijn nieuwsgierigheid. Ik vertelde dus dat ik natuurlijk fiets naar werk en dat dan het eerste als ik binnenkom een kop koffie en een kop thee zetten is. Dan log ik in de op computer en check ik mijn mail. Ik liet zien hoe dat eruit ziet en hoe ik mijn Gmail zo ingericht hebt dat het taakjes zijn.

“Ik probeer altijd mijn mailbox leeg te maken en aan de kleurtjes zie ik wat ik ermee moet doen. Als taken meer werk kosten zet ik ze hier neer..” en daarbij liet ik mijn lijstjes app “Workflowy” zien en dat ik voor spoed, privé en langere projecten eigen lijstjes heb. Ik pakte er een paar uit en legde uit wat ik daarvoor moest doen. Leon stelde een paar gerichte vragen en vroeg toen;”Maar hoe verdien je er nu geld mee? Hoe werkt dat dan?”

Ik legde uit dat we verschillende producten hebben en dat die ook een ander businessmodel hebben. Ik legde kort uit wat een businessmodel is en liet toen eerste de BHV app zien. Samen speelde we de “verslikking” module en hij maakte weloverwogen veelal de juiste keuzes en deelde zijn redenatie. Dat deed hij echt best goed. Aan gezond verstand geen gebrek!

Daarna liet ik Arda zien, onze security awareness oplossing. Ook daar stelde hij weer vragen als “Wat kost dat dan?” en “Wie gebruiken dat dan?”. Als voorbeeld hebben we samen de e-learning over wachtwoorden gedaan en daarna de challenge quiz. Ik liet hem de vragen beantwoorden en hij had er zes van de zeven goed. Wat ik vooral heerlijk vond om te zien is hoe hij de zinnen hardop voorlas en de antwoorden van commentaar voorzag. Zuivere redenaties waar veel andere mensen nog een puntje aan kunnen zuigen. Niet alleen vond ik zijn nieuwsgierigheid fijn, maar ook hoe hij de informatie verwerkte en het hem echt boeide. Ik zag dat koppie van hem en zijn beugel. Ik hou van beugel lachjes. Maar ook de eerste tekenen dat je kind geen kind meer is. Zijn stem wordt zwaarder, zijn lichaam steeds mannelijker, maar ook dat zelfbewustzijn.

Al met al waren we zo’n half uur in gesprek en hij vond het leuk. Ik gaf hem ook meteen wat complimenten en zag dat hij ze dankbaar aannam.

Voor hem is het misschien gewoon een momentje zoals vele anderen, voor mij was het een gevoel van geluk en dankbaarheid.

Henri

7 augustus 2019

Geplaatst in Computers en internet, Uncategorized | Een reactie plaatsen

Een doordeweekse avond

Soms kan geluk zo simpel zijn. Vandaag was het een hele hete doordeweekse dag. Cindy had een couscous salade gemaakt die we lekker makkelijk in de tuin naar binnen konden schuiven. Gezond en vegetarisch. Evelien had al een tijdje in haar hoofd dat ik ook maar moest gaan zwemmen. Ik sup de laatste tijd wel iedere avond, maar val er eigenlijk nooit in. Maar als het zo warm weer is wordt het wel eens tijd om in het Noord AA te gaan zwemmen. Dicht bij huis kan dat wel, maar dan voelt het water toch nog als een sloot. Ik heb een opblaas sup, een Canadese kano en een oude surfplank waar alles verder vanaf gebroken is. Dus richting houden is wat uitdagend. Ik pakte met een lange peddel de kano, Evelien ging op de sup en Leon wist ook wel raad met de lastig bestuurbare surfplank. We namen de tijd om op het grote meer te komen en zo ver gaan Evelien en Leon meestal niet. Midden op het meer zijn we in het water gedoken en hebben we zitten dollen. Onder de plank door zwemmen, elkaar in het water gooien en bommetjes maken vanaf de plank. Daarna even uitrusten en door een zuchtje wind dreven we wat af naar waar de waterverkenners zitten. Heerlijk met het zachte water, het prachtige weer en de kinderen die gewoon plezier hebben en dollen met elkaar. Ik zei dat ik dit 14 jaar geleden niet had kunnen bedenken dat ik hier zo bezig zou zijn met mijn eigen kinderen. Evelien voelde de sfeer goed aan en zei dat ze dit echt de leukste dag van de week vond. Ook Leon was in opperbeste stemming en gewoon gelukkig. Op de terugweg wilde Leon door de spinnentunnel. Dat is een soort buis die onder een weg doorloopt waar je plat op de plank net onderdoor kan, maar waar altijd veel spinnen zijn en het dus best een beetje eng is. Door die tunnel kom je weer langs huizen en kom je uiteindelijk weer terecht waar we op de heenweg ook langsgekomen zijn. Leon vond ook dat hij wel een stukje op de sup mocht en ging als eerste door de tunnel. Evelien werd toch wel heel bang en durfde er niet meer doorheen. Dus uiteindelijk durfde ze wel met mij in de kano, maar moest ik de surfplank even achterlaten om hem daarna nog een keer alleen door die tunnel heen te loodsen. Toen ik ook de surfplank door de tunnel had gevaren stapte ik weer over op de kano en Evelien dus weer op de surfplank. Maar toen ging het mis. Al peddelend op de lastig bestuurbare surfplank stevende ze op het riet af. Ik moest er nog om lachen en ineens begon ze te gillen en sprong van de plank af het water in. Echte paniek en half huilend zwom ze naar de kano toe. Mensen die buiten zaten te eten kwamen geschrokken kijken.

Wat was er nu aan de hand?

Er zaten twee kleine spinnetjes op de plank. Ik vind spinnen hooguit een beetje vies, maar Evelien raakte echt een beetje in paniek. Dus ik moest even op de plank en deze schoon maken. Leon was in geen velden of wegen meer te bekennen en de vrouw die verschrikt was opgesprongen kwam met ijsjes naar buiten. Die hebben we afgeslagen, want je kan niet peddelen als je een ijsje in je hand hebt. Leon zat verderop op de kade te wachten en al dollend zijn we weer richting huis gevaren.

Uiteraard allemaal even douchen en zonet moest Evelien gaan slapen. Toen ik haar een nachtkus gaf zei ze dat ze het heeeel leuk heeft gehad en dat ze veel meer van mij hield dan ik van haar. Ik zei; “Ik hoop het, want dan moet je wel heel erg veel van mij houden”

Het zijn van die dingen die je in je geheugen wilt vastleggen zodat je oneindig vaak kunt ophalen. Ik wist dat ik dit wilde delen, maar door het alleen zo op te schrijven vat het niet wat ik gezien heb. Mooier dan dit wordt het echt niet. Wat het bijzonder maakt is dat zij ook echt voelde dat het bijzonder is. Het was toch een beetje avontuur zo midden op het meer en daarna door de spinnentunnel. Niet op vakantie, maar gewoon op een doordeweekse dag, vanuit je tuin.

Ik schrijf dit niet om jaloers te maken, of om op te scheppen. Of om te laten zien “hoe leuke vader ik ben”. Het is meer dat je zulk geluk wilt delen en het inzicht dat geluk bestaat uit simpele handelingen, geen epische dagdromen.

Meer dan ooit besef ik me dat ik over de helft van mijn leven ben, dat er niets meer is dan dit leven en dat dit mijn stukje in de eeuwigheid is. We hebben een mate van vrijheid om dit in te richten. Dat hoeft niet met grootse dingen te zijn. Een beetje zwemmen in een meer op een warme doordeweekse avond kan echt meer dan voldoende zijn.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Geen kleine dingen

Vanochtend ging Evelien naar paardrijden, een vriendinnetje ging mee, dus ze moesten op tijd weg. Leon gaat ook vaak mee om te kijken en eventueel een pony te poetsen. Maar omdat een vriendinnetje mee ging wilde Evelien niet dat Leon meekwam terwijl hij er toch speciaal vroeg voor uit zijn bed was gestapt. Het is grappig om dan die dynamiek aan de eettafel te zien. Leon die aangeeft dat hij meewil en Evelien resoluut aangeeft dat dat niet gaat gebeuren. Ze gaat dan achter Leon staan, geeft hem een knuffel en legt uit dat hij een volgende keer wel weer mee mag. Maar als Leon iets in zijn hoofd heeft, dan moet het gebeuren.

Evelien gaat de gang in om haar spullen te pakken, Leon laat zich als onderdanig op de grond zakken en glijdt de gang in als “brombeest”. Dat is zijn onderdanige rol als soort van paardje. Evelien is onvermurwbaar, maar als ik naar boven loop om te gaan douchen zie ik hem toch mee naar de auto lopen en Evelien die niet meer protesteert. Dan voel ik een golf geluk door me heen gaan.

Ik heb Leon drie maanden paardrijles beloofd als hij deze proefwerk week zonder onvoldoendes thuis komt. De eerste dag had hij al zoveel geleerd dat hij de twee proefwerken fluitend heeft gemaakt. Meteen een leermoment voor hem dat het zo lekker voelt om goed voorbereid te zijn. Middelbare school was voor mij een verloren zaak. Ben nooit echt ingestapt.

Dit was ook de week dat Thierry Baudet groots wint in de verkiezingen. Ondanks dat FvD naast VVD het hoogst op mijn stemwijzer terecht kwam zou ik niet snel op FvD stemmen. Het is tegenwoordig helemaal hip om met onderbouwde feiten een discussie aan te gaan. Er is echter één probleem: Feiten en wetenschap zijn slechts toepasbaar op hele specifieke gecontroleerde omgevingen en dat is de werkelijkheid niet. Natuurlijk is het belangrijk om geen ongefundeerde rommel de wereld in te slingeren, als je geen goede onderbouwing hebt sta je gewoon zwak in een discussie. Maar de manier waarop feiten gebruikt worden is vaak niet goed. In mijn hoofd noem ik dat het Jordan Peterson effect. Jordan Peterson is een begenadigd spreker, Hij kan dingen zo elegant brengen dat ik heel vaak mee ga in zijn redeneringen. Maar er zit vaak ook een ondertoon in zijn stellingen die niet alleen verkeerd begrepen worden, maar ook contextueel worden misbruikt. Hij beredeneert dat er geen pay gap is tussen mannen en vrouwen, en dat de oorzaak te vinden is in het verschil tussen mannen en vrouwen. Niet alleen is het maar een deel van het verhaal, stukken uit zijn redenering worden actief misbruikt om discussie te winnen in de politiek. Door alleen al te linken aan onderdelen in zijn video’s sta je namelijk al sterk omdat ze nu eenmaal lastig te ontkrachten zijn zonder er heel veel onderzoek naar te moeten doen. Thierry heeft dit tot kunst verheven. Wat er in mijn ogen fout gaat is dat “links” hier heel verkeerd mee om gaat. Hij wordt vergeleken met Hitler, hij wordt belachelijk gemaakt en gedemoniseerd. Niet alleen werkt dit compleet averechts, FvD volgers voelen zich volledig gesterkt in hun keuzes en geeft harde munitie in een discussie. Er leven gewoon veel gevoelens over de huidige aanpak van immigranten en “klimaatgekte”. Je moet mensen niet monddood proberen te maken. Naast dat het niet goed werkt, los je er geen problemen mee op. Beter omarm je de gedachten van een ander zonder deze te accepteren. Je ziet dat alle uitersten links of rechts op de schaal slecht zijn. Nogmaals, ik ben geen fan van de FvD, maar hoe er met Thierry omgegaan wordt vind ik slecht en dom en bereikt precies het tegenovergestelde. De tactiek van Wim Sonneveld om hem binnen te halen als Sinterklaas lijkt me geen slechte. Als er geen substantie is, word dat vanzelf duidelijk.

SInds December heb ik geen eigen auto meer, het bevalt uitstekend. Nu hebben we een pool auto op kantoor, en Cindy heeft haar auto en ik vind het verder prima om praktisch iedere dag te fietsen. Als ik naar klanten rijdt merk ik wel dat de wegen steeds voller zijn geworden. Ook heb ik minder video calls dan vroeger, veranderingen gaan maar traag.

Vorige week hebben we opnames gehad om onze event game Deception over te zetten naar Amerikaans. Deze wordt ook gespeeld op onze nieuwe game engine die we eigenlijk nog nergens vermelden op onze websites. Dit product en de techniek die eronder zit zal in mijn ogen de grootste groei aan ons bedrijf geven. Ik laat het weten als het echt live is en het product en dienst beschreven wordt.

Cindy heeft besloten na een kater vorige week om voorlopig helemaal niets meer te drinken. Ik sta daar helemaal achter, maar kan nog geen afscheid nemen, positieve bijwerking is wel dat ik zelf nu ook veel minder drink. Dus ik hoop dat dit een blijvertje is. Is een kater toch ergens goed voor. Ben overigens maximaal zwaar (90 Kg), en bij klimmen merkte ik dat mijn armen serieus in kracht hebben ingeboet.

Een tijdje hebben we helemaal geen vlees meer gegeten, maar dat is weer iets verwaterd. Wel is het steeds gemakkelijker om biologisch te kopen en beter leven, dus daar zijn we mee gestart en beperken de hoeveelheid vlees. De visjes worden nog wel genadeloos gekocht en opgegeten, maar de eieren en melk zijn ook biologisch geworden. Stap bij stap.

Zo, meteen maar weer even plaatsen dit. Heb nog veel meer geschreven, maar maak het steeds niet af. Zoals Dennis zegt; We hebben niet veel problemen, maar we nemen te weinig beslissingen. Afvallen is geen probleem, maar het uitblijven van een keuze. Zo kun je er ook naar kijken.

Dit is mijn eerste post waarmee ik Google Docs gebruik om rechtstreeks te publiceren naar WordPress. Als dit lekker werkt zal het me ook motiveren meer te publiceren.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

​Everything with a beginning has an end

Vorige week heb ik mijn Audi TT weer verkocht. Voor alles is een eerste keer en deze keer kon ik een vinkje zetten achter “Auto exporteren naar het buitenland”. Een Franstalige Belg wilde de auto hebben en dat is uiteindelijk gelukt. Het gebeurt mij wel vaker dat ik iets nieuws uitprobeer wat eigenlijk niet bij me past en zo’n mooie auto is daar één van. Het gaf me plezier om ermee te rijden, maar ook weer zorgen om onderhoud en bovendien heb ik er veel te weinig mee gereden om de maandelijkse kosten te rechtvaardigen. Dus het lucht me eigenlijk op.

Ik fiets veruit de meeste dagen naar kantoor en we gaan nog wel een pool auto aanschaffen voor als iemand naar een klant moet en geen auto heeft. Daarnaast hebben we natuurlijk de auto van Cindy.

Vorige week had ik ook nog een andere “eerste keer”. Ik was namelijk drie dagen in Barcelona. Op uitnodiging van een groot Amerikaans bedrijf wat ik nauwelijkse kende; NetApp. Die hield daar een congres en zij hebben alles voor mij geregeld. Toegang, vlucht, luxe hotel, eten, the works. In het begin was ik bang dat ik inhoudelijk weinig nieuws zou leren of dat het niet erg relevant zou zijn, maar gelukkig was het niets van dat al. Het bedrijf heeft wat meer dan een jaar geleden een strategiewijziging doorgezet. Hun filosofie sprak me best wel aan. Ik “doe” alles met de bekende grote cloud providers zoals Azure, AWS en GCP. Het nadeel daarin is dat je vaak ook ook vast zit aan die providers en dat je er steeds dieper in komt te zitten. Met NetApp is het makkelijker geworden om het zo te gebruiken dat je wel relatief eenvoudig kunt verplaatsen. Als dank voor het congres zal ik een video maken en een blog hierover schrijven.

Barcelona is een mooie stad die niet te groot is en waar ik prachtige wandelingen door heb gemaakt. Het was twintig graden en mooi weer en ik snap wel dat Spanjaarden van Spanje houden. Qua cultuur spreekt het me ook veel meer aan dan Frankrijk.

De laatste weken van het jaar glippen door mijn vingers. Thuis hebben we net als de rest van Nederland de boom opgezet en heb ik geleerd dat Evelien echt gek op kerst is. Tijdens het opzetten riep ze “Ok Google, zet SkyRadio aan” en toen waren ze verder aan het optuigen met de kerstmuziek van SkyRadio.

Onder het mom van vaker plaatsen, hou ik het kort en probeer ik het weer vaker te doen.

Met de cloudarchitecten in het vliegtuig.

Uitzicht vanaf het hotel.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

​Het koude universum

Ik schreef onderstaande in juli 2017… nu ik het opnieuw lees heb ik besloten het maar meteen het internet op te slingeren…

Toen ik jong was, misschien een jaar of negen, geloofde ik dat ik superman kon zijn als ik dat maar hard genoeg geloofde. Ik fietste op mijn straat met één vuist vooruit en probeerde met mijn geest te versnellen en te vliegen zoals Superman vliegt.

Het is nooit gelukt.

Misschien vind je het een beetje gek dat ik het probeerde, maar gek is het ook weer niet en ik zal uitleggen waarom.

Ontmoet James.

James was gek op goochelen en wilde als kind goochelaar worden, maar toen hij zag dat een kerkelijk iemand goocheltrucs gebruikte als zijnde goddelijke macht werd zijn leven bezegeld als de ontmaskeraar van charlatans. Mede door zijn inzet ben ik gekomen tot dit stuk waarin ik wil schrijven over onze realiteit.

Onze realiteit is dat er geen God of almachtige is. Onze realiteit is dat we doodgaan en met welke ambitie je ook geboren wordt, ons lot is voor allen uiteindelijk hetzelfde. Het is normaal dat je weerstand voelt als ik dit schrijf. Vraag: Heb je nog ouders? Zij zitten in een andere fase van hun leven en willen wel kennis met je delen, maar grote kans dat het niet echt aankomt wat ze zeggen. Zij hadden ook ambities,

James Randi is ook een verhalenverteller. Moeiteloos weet hij krachtige anekdotes te geven over mensen die net als ik geloofde in hun speciale gaven zoals helderziendheid en paranormaliteit. Als er maar iemand was die op een normale wijze kon aantonen enige krachten te bezitten, dan zou hij diegene direct belonen met een miljoen euro. De beloning is nooit gegeven. Derek Ogilvy is bij hem geweest -twee keer zelfs- en faalde hopeloos, evenals Uri Geller en ook Char is door hem ontmaskerd.

Vroeger hadden we een urban story die de ronde deed. Zo kende iemand die ik kende iemand die geesten had opgeroepen en op een gegeven moment zat daar een boze geest tussen. Die had een hakenkruis op de muur gemaakt en zelfs als je er overheen verfde, kwam steeds dat hakenkruis toch terug.

Vroeger kon dat, maar tegenwoordig zijn dit soort mirakels niet meer mogelijk. They got busted.

Het laatste jaar heb ik heel veel gelezen over wetenschap en astronomie. Over wat materie is, over de big bang en hoe me weten hoe oud sterren zijn en wat sterren zijn. Om echt de details te begrijpen en zelf calculaties te maken gaat te ver, maar met mijn investering heb ik wel een verdieping gekregen in mijn inzichten en deze verder uitgebreid. En het betaalt zich uit! Kennis opdoen uit de kennis van anderen geeft een heerlijk gevoel. De big bang was niet iets wat op één plek gebeurd is, maar op alle plekken tegelijk. Voor de big bang bestond materie niet, deze is ontstaan na de big bang. Het universum zoals we deze kennen is 13,7 miljard jaar oud en de dichtstbijzijnde ster op 4,3 lichtjaar kost 200.000 jaar om te bereiken met de technologie die we nu hebben. Er zijn uiteraard ook nog een aantal mysteries zoals donkere materie en donkere energie waarbij we nog geen clue hebben wat het is en of het zelfs maar bestaat. Maar aan de bewegingen en draaisnelheid van sterrenstelsels te zien kloppen de berekeningen niet. Er mist iets en dat is wat we donkere materie noemen.

Een ander ding is dat we 100 jaar geleden pas de tools ontwikkelde om atomen waar te nemen. Atoom is een woord uit het Grieks en betekent zoiets als “ondeelbaar”, maar nu weten we dat een atoom uit veel meer bestaat dan elektronen, protonen en neutronen.

Dat we zeker nog niet alles weten is een understatement. Maar dit betekent dat wat we zien in zekere mate voorspelbaar is en hiermee bedoel ik dat er niet zoiets bestaat als telekinese, telepathie of onverklaarbare gebeurtenissen in een gecontroleerde omgeving. Tussen alle atomen en materie zul je geen God tegenkomen. Het universum bevat niet meer dan de krachten en materie die we tegenkomen. Dit is een bewering natuurlijk, maar ik zal hem toelichten zonder al te technisch te worden.

Dus als alles min of meer te verklaren is, mirakels en goddelijke interventies niet plaatsvinden, helderzienden gewoon een trucje doen, wat kun je dan nog meer over het leven zeggen? Wat betekent het als er geen gerechtigheid is? Dat we gewoon als mensen doodgaan ongeacht hoe en wat we gedaan hebben in ons leven. Als er geen God is, geen hemel, geen reïncarnatie?

Is ons leven dan per definitie zinloos?

Verre van dat. Bij mijn bewering dat er geen God is, staat los van het feit dat je leven voelt. Dat je van simpele dingen gelukkig kan worden, maar soms ook wanhopig bent, of depressief. Juist omdat er een eeuwigheid was voordat je leefde en er een eeuwigheid is nadat je dood bent is er een prikkel om alles uit het leven te persen als sap uit een citroen. Je zou er ook bewust moet maken van het feit dat je de dingen niet voor anderen moet doen, maar voor jezelf. Dit klinkt wellicht wat egoïstischer dan dat het is. Redeneer maar even met mij mee.

Kinderen. Heb ik gekozen voor kinderen voor het kind? Nee. Ik heb gekozen voor kinderen als invulling van mijn leven. Juist omdat ik ze belangrijker vindt dan mijzelf, ervaar je het gekke van ouder zijn. Je levert heel veel vrijheid in, geen dag gaat voorbij zonder ergernis, maar uiteindelijk brengt het ook unieke gevoelens die je misschien op geen ander manier zou kunnen voelen. Iemand helpen doe je niet voor een ander, maar voor jezelf. Je voelt je bijvoorbeeld rot als je het niet doet, of juist heel goed omdat je het wel doet. Niet dat we allemaal rationele beslissingen nemen in het leven, maar in de basis zijn de principes waarom je dingen doet iets wat je voor jezelf doet.

Enter the Matrix,

Ken je “The Matrix” een film waarin computers het van de mens gewonnen hebben en mensen vanaf hun geboorte ingeplugd worden op een computer waarin hun werkelijkheid eigenlijk een simulatie blijkt te zijn. Al die menselijk emotie wekt namelijk energie op die de computers en robots nodig hebben om te functioneren. Neo, een hoofdpersoon uit de film ontsnapt zodoende uit de werkelijkheid van de Matrix om de wereld waar te nemen voor wat het is. De mens wordt in slavernij gehouden als een batterij die energie levert aan het systeem.

Ik geloof dat wij voornamelijk in de Matrix leven. Nee, niet letterlijk, ik ben geen wacko. Maar wel dat we in een realiteit leven waaruit we niet zomaar kunnen ontsnappen om te zien wat het leven eigenlijk is. Ik ga een poging wagen om het uit te leggen.

Ik weet niet waar je dit leest. Op je smartphone, of op een computer, tablet of laptop. Maar kijk eens om je heen. Waaruit bestaat de realiteit die je om je heen ziet? Letterlijk alles wat je ziet is gemaakt door de mens of geplaatst door de mens om een beeld te maken waarin we ons thuis voelen of wat een functie heeft. Kijk naar je kleren, bedacht door mensen en gemaakt in fabriekjes waarschijnlijk aan het andere eind van de wereld. De huizen, de infrastructuur, de decoraties, alles is geschapen door de mens. Het geeft ons een gevoel van bekendheid, vertrouwen, het geeft ons leven vorm. Maar de lagen van de werkelijkheid gaan verder. Onze taal, ons accent, het politieke stelsel bepaald door kunstmatig afgesproken en historische gegroeide grenzen. Ons geloof, onze maatschappelijke status, het bestaan van geld, het internet. Allemaal gemaakt door en voor mensen. We zijn zo ondergedompeld in deze realiteit dat we eigenlijk niet eens meer zien dat die er is. Daarom kunnen we er ook niet aan ontsnappen. We gaan van dag tot dag door totdat we oud zijn. We doen wat wijsheid op, verliezen wat ambities, ontwikkelen kwaaltjes, delen onze inzichten aan anderen en op een gegeven moment wordt je oud. Je gaat van alles relativeren, of missen wat je ooit was. Of spijt voor de dingen die je niet hebt gedaan en waarbij je je nu afvraagt; “Waarom niet?”.

Je bent ontstaan uit het eitje en zaadcel van je ouders die weer ontstaan zijn uit de eitjes en zaadcellen van je opa en oma en zo verder. Deze keten van leven wordt al 3 miljard jaar ononderbroken doorgegeven. Jij bent dus een gevolg van drie miljard jaar ononderbroken leven. Je bent niet alleen verbonden aan alle mensen die ooit geleefd hebben, maar zelfs van de dieren en de planten. Bizar als je dit beseft. Maar het enige wat werkelijk betekenis heeft is dat ei en zaadcelletje waaruit jij bent voortgekomen. Doordat die cellen verdubbelen en je lichaam en organen vormden heb je zintuigen ontwikkeld waarmee je het universum en de omgeving om je heen kunt waarnemen. Door het ontwikkelen van hersenen kun je daar betekenis aan geven. Je hebt daarmee een gevoel van een “ik” ontwikkelt. Die ik komt uit niets anders voort dan je hersencellen, verbindingen, genen en ervaringen van wat je hebt meegemaakt en onder invloed van het eten wat je consumeert. Dat maakt jij, jij en jij bent anders dan ik ben. De enige manier waarop we een beeld krijgen van elkaar is door de communicatie die we voeren met altijd die onzekerheid. We kennen alleen onszelf echt en hebben een beeld van elkander van wat we met elkaar meemaken of wat anderen over je zeggen. Uiteindelijk ga je dood en sterft je “ik” voor de eeuwigheid. Hooguit wordt je herinnerd in wat foto’s of de dingen die je in je leven hebt gedaan. Maar dat zul je nooit meer meemaken of kunnen voelen. Er is niets in het universum dat erop wijst dat je iets van je ik mee kunt nemen naar iets anders.

Ray Kurzweil is een wetenschapper, schrijver en zakenman en hij wil nooit dood gaan. Hij streeft ernaar iets te maken waarin hij zijn hersenen kan kopiëren zodat zijn ik bewaard blijft en misschien overgezet kan worden in een ander lichaam. Helaas zal hij zijn doel nooit bereiken, want zelfs als hij slaagt, dan heeft hij een kopie van zichzelf gemaakt. Die kopie zal zich Ray Kurzweil voelen, maar het zal niet de Ray Kurzweil zijn waarvan hij een kopie is! Nee, de kopie zal een eigen exemplaar zijn wat zich vanuit zijn perspectief Ray Kurzweil voelt. Een film die dit perfect laat zien is “The Prestige”, een film die sowieso de moeite van het kijken waard is, maar die ook de zinloosheid laat zien van het kopiëren van jezelf.

Ik denk dat ik een boek zou kunnen vullen om meer invulling te geven van mijn theorie van een koud universum en misschien komt dat er ook een keer van als ik genoeg enthousiasme proef van potentieel lezers.

Leven op aarde in het universum is iets wonderlijks en door middel van ons lichaam kunnen we hier heel even van genieten voordat we weer in de eeuwigheid verdwijnen. Je lichaam is een venster naar het universum. Wat je ook vindt, voelt, doet is er niets wat je hieraan kunt veranderen. Je kunt er iets moois van maken, je kunt de pech hebben dat het als een hel aanvoelt, je kunt pas heel laat tot besef komen met het zien zoals het is. Je kunt geloven in een god, of zoals ik, totaal niet. Je kunt goed of slecht zijn, maar uiteindelijk ben je gewoon een diertje wat even leeft om het universum te aanschouwen en weer dood gaat zonder ooit terug te komen. Er is geen rechtvaardigheid, er is geen gedrag of geloof of wat dan ook die dit kan veranderen. Besef dat alles wat wij waarnemen als realiteit in feite iets kunstmatigs is wat veelal gevormd wordt door mensen. Denk aan de politiek, racisme, geloof, bezit en zie wat het werkelijk is en dat het gewoon een soort Matrix vormt. Zelfs als je verlicht raakt en los van al het lijden, blijft je lot hetzelfde.

Wat betekent dit? Dat niets er toe doet? Of doet alles er toe omdat dit het enige leven is wat je hebt? We zijn vaak zoveel bezig met te voelen wat anders mensen van je denken, maar besef je dat het onzin is. Het maakt niet uit wat anderen van je vinden. Leef daar dan ook naar. Bevrijd jezelf uit die matrix door te beseffen wat het leven eigenlijk is. Het is weliswaar een koud universum, maar niets staat in de weg om er toch even iets moois van te maken.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

New wheels

Altijd grappig als iemand zijn acties niet in lijn liggen met wat diegene zegt. Ik heb vaak geroepen dat een auto mij weinig interesseert. Vier wielen en een stuur en als het kan nog een beetje goed geluid uit de speakers.

Ruim vier en half jaar geleden ging ik voor de Outlander PHEV. Een hybride maar met voornaamste eigenschap: 0% bijtelling. Een heerlijke auto die ik graag nog jaren zou blijven rijden. Maar goed. De regeling van 0% was maar voor vijf jaar en eind oktober is dat zo ver. Er komen dan 11.000 auto’s op de markt die voor een groot deel verkocht gaan worden omdat zo’n beetje de enige optie is om het privé over te nemen. Omdat ik niet tot het laatste moment wilde wachten heb ik hem via een gratis advertentie op AutoScout24 gezet. En binnen 24 uur was hij verkocht…. daar stond ik dan met mijn goede gedrag en zonder auto. Na veel puzzelen heb ik met Cindy besloten haar auto te upgraden naar een Ford Focus en warempel, ook haar auto bracht meer op dan verwacht. We hebben het er nog even over gehad om een tijdje met één auto door te gaan, maar ik geloof er niet in.

Maar dan. Wat zijn de mogelijkheden? Ik wil graag zakelijk rijden, maar met hoge bijtelling ben ik echt klaar. Maarten introduceerde de youngtimer. Dat zijn auto’s van 15 jaar of ouder met het liefst weinig kilometers. Je betaald dan welliswaar 35% bijtelling, maar niet over de cataloguswaarde, maar over de dagwaarde. Dan kun je wel alle kosten zakelijk betalen en aftrekken, maar hoef je geen kilometers te declareren en door andere hoepels te springen.

Nu kan ik dan een oude Saab of iets kopen, maar omdat we nu een betrouwbare familie auto hebben en ik zakelijk vooral alleen in de auto zit kon ik ook wel iets exotischer uitzoeken en daarmee wordt er een zaadje gepland. Dan ga je googlen op youngtimer en wordt hebzucht aangewakkerd. Motorrijden doe ik al jaren niet meer. Maar bij iedere gelegenheid deed ik wel mijn dakraam van de Outlander open. Ik wilde dus een cabriolet.

Let wel, de auto moest minimaal 15 jaar oud zijn! Veel auto’s waren bij nadere inspectie toch wel… oud. Mijn voorkeur ging uit naar een Audi TT, maar ik heb meerdere mensen in mijn omgeving met een BMW Z4 en dat zijn natuurlijk ook mooie auto’s. Uiteindelijk kwam Raymond met een top exemplaar. Mooi, technisch in perfecte staat, betaalbaar en pas over drie maanden 15 jaar oud. Leuke haagse vent en met een prachtig zonnetje een proefrit met de kap open gemaakt. Wat rijdt die auto heerlijk. Soepel, krachtig, verfijnd. Met een druk op de knop gaat die kap open en wordt alles geregeld. “Done deal” zou je zeggen. Hij zou hem ook nog drie maanden voor me bewaren en uitstel maakt alles lekkerder 🙂

Toch moest ik minimaal ook in een Audi TT gereden hebben voordat ik een beslissing zou maken en in Zoetermeer stond een iets wat duurdere dan andere aanbiedingen. Maar toen ik ging kijken was ik onder de indruk. Zowel de cabine als de buitenkant waren als nieuw. Auto was dealer onderhouden en had slechts één eigenaar. Na een proefrit was ik direct verkocht. Het zou deze Audi TT worden. Ik weet niet of dit een koekersaai schrijfsel van me is, maar ik ga mijn gevoel proberen te beschrijven.

Die Audi heeft namelijk niets van het verfijnde van de Z4. Zwaar stuur, een inkickende turbo, net een kart van de kartbaan. Niet soepel, het dak open maken gebeurd deels handmatig en niet subtiel. Maar wat past het bij mij! Ik voel dat apparaat aan. Ik hou ervan.

Een verstandige koper zou langs een Audi dealer rijden en hem laten keuren. Ik ben daar te lui voor. Ik kies op geluk en gevoel. Net zoals ik mijn huis gekozen heb. Pas nadat ik de auto heb gekocht heb ik gezocht op aankoopadviezen. Adviezen die ik dus pas achteraf gelezen heb. Maar goed. So far, so good. Leon kon niet geloven dat de auto 16 jaars oud was. Alles lijkt het te doen. Ik heb de auto pas twee dagen, maar nog geen zwakke kant kunnen ontdekken. En ik heb al met de kap open gereden. Dat gaat prima met de stoelverwarming en verwarming.

Rationeel is het ook te verantwoorden. Als ik de auto goed onderhoud is er nagenoeg geen afschrijving. Ja, hij rijdt niet zuinig, maar ik maak niet veel kilometers. Wegenbelasting en verzekering zijn okee en de bijtelling is laag. Dus uiteindelijk is het veel goedkoper dan een nieuwe auto of leaseauto. Of ik een goede koop heb gedaan zal achteraf pas blijken, maar vooralsnog ben ik er erg blij mee.

aFbZwXj9xqmRDpezd8BDZ80gtQgcmPnmPqqVOZDPRj578b6i0EGWF1vvtfIhnYPj20GMXD9nbMdAwaJLKABBaCvkmHnhl23IHA-n2pFWX8ouWq7EFRMgWSMkxeJW-0AWbT3HlHdk

yMZ0H6HzfyS1jM5v2jma1kxmrPasV-RVK31cofwoua_CHwG36aLNMtlymgUp_mN_PlRci2LGvjA6Ae1RMnpetZ4G-yKShaF5cRB0rQklkZHbEeGvACsVovU6cMKJ1WiByPUWk9B1

Ik weet dat er veel belangrijkere zaken zijn een auto, maar ik deel graag hoe ik tot dingen kom. Nooit gedacht dat ik nog een Audi TT cabriolet zou rijden.

Vanavond kwam ik thuis en wilde Evelien laten zien hoe ze haar spreekbeurt had voorbereid. Wow. Ik heb haar één middagje uitgelegd hoe Google G Suite werkt en zij maakt er gewoon een compleet kloppende powerpoint google presentation van. Heerlijk om te zien. Evelien heeft talenten en Leon heeft anderen. Dat zit in het kind, daar heb ik niets voor gedaan.

Ik heb nog heel veel wat ik kwijt wil, maar voor nu laat ik het voor wat ik wilde schrijven. Die ommedraai. Of zoals Leon het zonet zegt; “Je zegt dat je er niets om geeft, waarom loop je dan die auto naar iedereen te appen?”

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen