Een doordeweekse avond

Soms kan geluk zo simpel zijn. Vandaag was het een hele hete doordeweekse dag. Cindy had een couscous salade gemaakt die we lekker makkelijk in de tuin naar binnen konden schuiven. Gezond en vegetarisch. Evelien had al een tijdje in haar hoofd dat ik ook maar moest gaan zwemmen. Ik sup de laatste tijd wel iedere avond, maar val er eigenlijk nooit in. Maar als het zo warm weer is wordt het wel eens tijd om in het Noord AA te gaan zwemmen. Dicht bij huis kan dat wel, maar dan voelt het water toch nog als een sloot. Ik heb een opblaas sup, een Canadese kano en een oude surfplank waar alles verder vanaf gebroken is. Dus richting houden is wat uitdagend. Ik pakte met een lange peddel de kano, Evelien ging op de sup en Leon wist ook wel raad met de lastig bestuurbare surfplank. We namen de tijd om op het grote meer te komen en zo ver gaan Evelien en Leon meestal niet. Midden op het meer zijn we in het water gedoken en hebben we zitten dollen. Onder de plank door zwemmen, elkaar in het water gooien en bommetjes maken vanaf de plank. Daarna even uitrusten en door een zuchtje wind dreven we wat af naar waar de waterverkenners zitten. Heerlijk met het zachte water, het prachtige weer en de kinderen die gewoon plezier hebben en dollen met elkaar. Ik zei dat ik dit 14 jaar geleden niet had kunnen bedenken dat ik hier zo bezig zou zijn met mijn eigen kinderen. Evelien voelde de sfeer goed aan en zei dat ze dit echt de leukste dag van de week vond. Ook Leon was in opperbeste stemming en gewoon gelukkig. Op de terugweg wilde Leon door de spinnentunnel. Dat is een soort buis die onder een weg doorloopt waar je plat op de plank net onderdoor kan, maar waar altijd veel spinnen zijn en het dus best een beetje eng is. Door die tunnel kom je weer langs huizen en kom je uiteindelijk weer terecht waar we op de heenweg ook langsgekomen zijn. Leon vond ook dat hij wel een stukje op de sup mocht en ging als eerste door de tunnel. Evelien werd toch wel heel bang en durfde er niet meer doorheen. Dus uiteindelijk durfde ze wel met mij in de kano, maar moest ik de surfplank even achterlaten om hem daarna nog een keer alleen door die tunnel heen te loodsen. Toen ik ook de surfplank door de tunnel had gevaren stapte ik weer over op de kano en Evelien dus weer op de surfplank. Maar toen ging het mis. Al peddelend op de lastig bestuurbare surfplank stevende ze op het riet af. Ik moest er nog om lachen en ineens begon ze te gillen en sprong van de plank af het water in. Echte paniek en half huilend zwom ze naar de kano toe. Mensen die buiten zaten te eten kwamen geschrokken kijken.

Wat was er nu aan de hand?

Er zaten twee kleine spinnetjes op de plank. Ik vind spinnen hooguit een beetje vies, maar Evelien raakte echt een beetje in paniek. Dus ik moest even op de plank en deze schoon maken. Leon was in geen velden of wegen meer te bekennen en de vrouw die verschrikt was opgesprongen kwam met ijsjes naar buiten. Die hebben we afgeslagen, want je kan niet peddelen als je een ijsje in je hand hebt. Leon zat verderop op de kade te wachten en al dollend zijn we weer richting huis gevaren.

Uiteraard allemaal even douchen en zonet moest Evelien gaan slapen. Toen ik haar een nachtkus gaf zei ze dat ze het heeeel leuk heeft gehad en dat ze veel meer van mij hield dan ik van haar. Ik zei; “Ik hoop het, want dan moet je wel heel erg veel van mij houden”

Het zijn van die dingen die je in je geheugen wilt vastleggen zodat je oneindig vaak kunt ophalen. Ik wist dat ik dit wilde delen, maar door het alleen zo op te schrijven vat het niet wat ik gezien heb. Mooier dan dit wordt het echt niet. Wat het bijzonder maakt is dat zij ook echt voelde dat het bijzonder is. Het was toch een beetje avontuur zo midden op het meer en daarna door de spinnentunnel. Niet op vakantie, maar gewoon op een doordeweekse dag, vanuit je tuin.

Ik schrijf dit niet om jaloers te maken, of om op te scheppen. Of om te laten zien “hoe leuke vader ik ben”. Het is meer dat je zulk geluk wilt delen en het inzicht dat geluk bestaat uit simpele handelingen, geen epische dagdromen.

Meer dan ooit besef ik me dat ik over de helft van mijn leven ben, dat er niets meer is dan dit leven en dat dit mijn stukje in de eeuwigheid is. We hebben een mate van vrijheid om dit in te richten. Dat hoeft niet met grootse dingen te zijn. Een beetje zwemmen in een meer op een warme doordeweekse avond kan echt meer dan voldoende zijn.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Een doordeweekse avond

  1. Omalein zegt:

    Heb genoten van je verhaal. Ik zag het allemaal voor me. Onvergetelijk voor jou en voor de kinderen. n Gouden Avond! Zomerzotheid met spinnen.
    Nooit vergeten hoor!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s